National Gallery ขยายคอลเล็กชันสู่จิตรกรรมศตวรรษที่ 20–21 ในยุทธศาสตร์สิบปี

Read in English / 阅读语言 English 简体中文 日本語

National Gallery (หอศิลป์แห่งชาติ) กรุงลอนดอน วางแผนสร้างคอลเล็กชันจิตรกรรมศตวรรษที่ 20 และ 21 ภายใต้ยุทธศาสตร์ปี 2026–2036 เพื่อขยายเรื่องเล่าจากศิลปินยุคต้นอย่าง Giotto (จอตโต) มาจนถึงศิลปินในยุคปัจจุบัน การเปลี่ยนแปลงนี้จะเพิ่มทั้งขอบเขตการสะสม พื้นที่จัดแสดง และความต้องการด้านการดูแลผลงานของสถาบัน

ทิศทางดังกล่าวเชื่อมกับ Project Domani โครงการมูลค่า 750 ล้านปอนด์ หรือประมาณ 33,900 ล้านบาท ซึ่งประกาศตั้งแต่เดือนกันยายน 2025 จึงควรแยกการประกาศโครงการเดิมออกจากรายละเอียดของยุทธศาสตร์สิบปีที่กำลังเป็นประเด็นในครั้งนี้

ภาพจำลองทางเข้าใหม่ของ National Gallery ในโครงการ Project Domani
ภาพจำลองทางเข้าส่วนขยายในโครงการ Project Domani ไม่ใช่ภาพอาคารที่สร้างเสร็จ เครดิต: Kin Creatives ที่มา: National Gallery, London

ขยายการสะสม แต่ยังให้จิตรกรรมเป็นศูนย์กลาง

ยุทธศาสตร์ฉบับใหม่และเอกสารแผนงานระบุว่า National Gallery จะพัฒนาคอลเล็กชันศตวรรษที่ 20 และ 21 ผ่านการซื้อ การยืม การรับบริจาค และการรับมรดก พร้อมเพิ่มศิลปิน แนวทาง และกระแสศิลปะที่ยังไม่ได้รับการนำเสนอ

สถาบันตั้งเป้าให้เรื่องเล่ามีความหลากหลายขึ้นทั้งด้านช่วงเวลา เพศ ภูมิหลัง และภูมิศาสตร์ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นทิศทางที่ประกาศไว้ ยังไม่ใช่ผลลัพธ์ของคอลเล็กชันที่จัดหาครบแล้ว และการขยายขอบเขตยังมุ่งที่จิตรกรรมในขนบตะวันตก ไม่ใช่การเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยทุกสื่อโดยอัตโนมัติ

Project Domani มีทั้งอาคาร คอลเล็กชัน และเงินทุน

ตามข้อมูลโครงการ Project Domani ประกอบด้วยการขยายคอลเล็กชัน อาคารปีกใหม่ และกองทุนระยะยาวสำหรับการจัดหาผลงาน การจัดกิจกรรม และองค์ความรู้ อาคารใหม่ออกแบบโดย Kengo Kuma and Associates (เคนโกะ คุมะ แอนด์ แอสโซซิเอตส์) ร่วมกับ BDP และ MICA โดยยุทธศาสตร์ตั้งเป้าเปิดในช่วงต้นทศวรรษ 2030

พื้นที่ก่อสร้างคือ St Vincent House ระหว่าง Trafalgar Square กับ Leicester Square ซึ่งสถาบันซื้อไว้เกือบ 30 ปีก่อนเพื่อรองรับการขยายพื้นที่ แผนยังรวมการปรับพื้นที่สาธารณะโดยรอบให้เชื่อมต่อกับอาคารเดิม

National Gallery ระบุว่าได้รับคำมั่นสนับสนุนแล้ว 375 ล้านปอนด์ หรือครึ่งหนึ่งของวงเงินโครงการ ในจำนวนนี้มาจาก Crankstart 150 ล้านปอนด์ และ Julia Rausing Trust อีก 150 ล้านปอนด์ ส่วนอีก 75 ล้านปอนด์มาจาก John Booth, National Gallery Trust และผู้บริจาครายอื่น ตัวเลขเหล่านี้เป็นคำมั่นสนับสนุน ไม่ใช่ข้อยืนยันว่าโครงการใช้เงินครบแล้ว

การเล่าเรื่องใหม่ต้องมีทรัพยากรรองรับ

เอกสารยุทธศาสตร์ยอมรับว่า การดูแลคอลเล็กชันที่กว้างขึ้นต้องอาศัยความรู้และทักษะการอนุรักษ์เพิ่มเติม พร้อมวางแผนเปิดศูนย์วิจัยใหม่ในปี 2028 และทำงานร่วมกับสถาบันที่เกี่ยวข้อง ผู้บริจาค และกองมรดกของศิลปินเพื่อสร้างคอลเล็กชัน

ด้านการเงิน สถาบันยังคงพึ่งเงินสนับสนุนจากรัฐบาลอังกฤษ แต่ตั้งใจเพิ่มความมั่นคงผ่านกิจการเชิงพาณิชย์ของ National Gallery Global การขยายฐานผู้บริจาค และกองทุนระยะยาว การขยายเรื่องเล่าจึงเป็นทั้งงานภัณฑารักษ์และภาระผูกพันในการจัดหา ดูแล และนำเสนอผลงานให้สาธารณะในระยะยาว

รายละเอียดที่ต้องติดตามต่อคือผลงานและศิลปินที่จะได้รับเลือก วิธีประสานงานกับสถาบันอื่น และการจัดสรรทรัพยากรให้รองรับพันธกิจที่กว้างขึ้นว่าจะเป็นอย่างไร

เรื่อง: เต้ Art Man